fbpx

Multimel N7-1000E

Multimel N7-1000E - ulotka informacyjna dla pacjenta

Odżywianie pozajelitowe dorosłych i dzieci w wieku powyżej 2 lat w przypadkach, gdy odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niedostateczne lub przeciwwskazane.

Preparat pakowany jest w trójkomorowe worki. 1000 ml zawiera 200 ml emulsji tłuszczowej, 400 ml roztworu aminokwasów i 400 ml roztworu glukozy.

Dawkowanie ustala się w zależności od wydatku energetycznego, stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz możliwości metabolizowania składników produktu, jak również od składników energetycznych lub białek, dodatkowo dostarczanych doustnie/dojelitowo; dlatego też należy odpowiednio dobrać wielkość worka. Produkt podawać można tak długo jak wymaga tego stan kliniczny pacjenta. Maks. dawka dobowa. Nie należy przekraczać maks. dawki dobowej u dorosłych ani u dzieci i młodzieży. Z powodu ustalonego składu worka wielokomorowego, równoczesne spełnienie wszystkich potrzeb żywieniowych pacjenta może nie być możliwe. Może wystąpić sytuacja kliniczna, w której pacjent będzie wymagać innej ilości składników odżywczych niż dostępne w stałym składzie worka. Dorośli. Zapotrzebowanie: przeciętne zapotrzebowanie na azot wynosi 0,16-0,35 g/kg mc./dobę (ok. 1-2 g aminokwasów/kg mc./dobę). Zapotrzebowanie energetyczne waha się zależnie od stanu odżywienia pacjenta i poziomu katabolizmu. Średnio wynosi ono 20-40 kcal/kg mc./dobę. Maks. dawka dobowa: 33 ml/kg mc. (co odpowiada 1,32 g aminokwasów, 5,28 g glukozy, 1,32 g tłuszczów, 1,06 mmoli sodu i 0,79 mmoli potasu/kg mc.), tj. 2310 ml emulsji do inf. dla pacjenta ważącego 70 kg. Dzieci >2 lat. Nie przeprowadzano badań u dzieci i młodzieży. Zapotrzebowanie: przeciętne zapotrzebowanie na azot wynosi 0,35-0,45 g/kg mc./dobę (ok. 2-3 g aminokwasów/kg mc./dobę). Zapotrzebowanie energetyczne waha się zależnie od wieku, stanu odżywienia pacjenta i poziomu katabolizmu. Średnio wynosi ono 30-90 kcal/kg mc./dobę. Dawkowanie: dawkowanie ustala się zależnie od ilości przyjmowanych płynów i dziennego zapotrzebowania na azot. Podaż powinna być skorygowana z uwzględnieniem stanu nawodnienia dziecka. Maks. dawka dobowa: 75 ml/kg mc. (co odpowiada 3 g aminokwasów, 12 g glukozy, 3 g tłuszczów, 2,4 mmoli sodu i 1,8 mmoli potasu/kg mc.). Jako ogólna zasada, nie należy przekraczać dawki 3 g aminokwasów/kg mc./dobę i/lub 17 g glukozy/kg mc./dobę i/lub 3 g tłuszczów/kg mc./dobę i/lub 100 ml płynu/kg mc./dobę, z wyjątkiem szczególnych przypadków.

Preparat jest mieszaniną trzech rodzajów składników odżywczych, umożliwiającą zachowanie równowagi między podażą azotu i energii. Zawarte w produkcie L-aminokwasy stanowią źródło azotu, glukoza i niezbędne kwasy tłuszczowe – źródło energii. Produkt zawiera ponadto elektrolity. Roztwór aminokwasów zawiera 15 L-aminokwasów (w tym 8 aminokwasów niezbędnych), które są konieczne do syntezy białek. Aminokwasy są także źródłem energii; w następstwie ich utleniania azot wydalany jest z organizmu w postaci mocznika.

Stosowanie produktu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach: u wcześniaków, niemowląt i dzieci w wieku poniżej 2 lat, ponieważ nieodpowiedni jest stosunek wartości energetycznej do zawartości azotu, oraz dostawa energii; stwierdzona nadwrażliwość na białko jaja lub soi, lub na jakikolwiek inny składnik produktu; ciężka niewydolność nerek, gdy nie ma możliwości przeprowadzenia hemofiltracji lub dializy; ciężka niewydolność wątroby; wrodzone wady metaboliczne przemiany aminokwasów; ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi; ciężka hiperlipidemia; hiperglikemia wymagająca podawania ponad 6 jednostek insuliny na godzinę; podwyższone i patologicznie wysokie stężenia w osoczu jednego z elektrolitów zawartych w produkcie; ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewyrównana niewydolność serca i odwodnienie hipotoniczne; niestabilny stan pacjenta (np. stany pourazowe, niewyrównana cukrzyca, ostra faza wstrząsu krążeniowego, ostry zawał mięśnia sercowego, ciężka kwasica metaboliczna, ciężka posocznica i śpiączka hiperosmotyczna).

Z uwagi na możliwość wystąpienia pseudoaglutynacji nie wolno podawać emulsji do wlewów równocześnie z przetaczaniem krwi używając tego samego zestawu do przetaczania. Tłuszcze zawarte w tej emulsji mogą zaburzać wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. oznaczenia bilirubiny, dehydrogenazy mleczanowej, wysycenia tlenem, hemoglobiny krwinkowej), o ile próbki krwi zostały pobrane zanim doszło do eliminacji tłuszczów (tłuszcze są zazwyczaj eliminowane po upływie ok. 5-6 h od zaprzestania podawania).

Brak jest obecnie wystarczających danych klinicznych, by ocenić tolerancję składników produktu u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią. W związku z powyższym, przy zaleceniu podawania emulsji kobietom w ciąży i karmiącym piersią należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko związane z zastosowaniem produktu.

W przypadku nieprawidłowego stosowania (przedawkowanie i/lub przekroczenie zalecanej szybkości wlewu dożylnego) mogą wystąpić objawy hiperwolemii i kwasicy. Po przetoczeniu nadmiernej ilości glukozy może wystąpić hiperglikemia, glikozuria i zespół hiperosmotyczny. Zbyt szybki wlew lub podanie zbyt dużej objętości może wywołać nudności, wymioty, dreszcze i zaburzenia elektrolitowe. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać wlew. Obniżona zdolność do usuwania tłuszczów może wywołać „zespół przeciążenia tłuszczami”, którego efekty są odwracalne po przerwaniu wlewu tłuszczów. W niektórych bardzo ciężkich przypadkach może okazać się konieczne przeprowadzenie hemodializy, hemofiltracji lub hemodiafiltracji.

Multimel N7-1000E - wskazania i zastosowanie

Multimel N7-1000E - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Leki, które mogą wywołać reakcje fotoalergiczne i fototoksyczne
Dobroczynny wpływ słońca na nasz organizm znany jest od dawna. Umiejętne korzystanie z kąpieli słonecznych może być nie tylko źródłem przyjemności (zwiększona produkcja serotoniny — hormonu szczęścia), ale również zdrowia (synteza endogennej witaminy D). Od starożytności znane jest pojęcie helioterapii, czyli leczenia różnych chorób z wykorzystaniem promieni słonecznych. Jednak słońce ma również swoją „ciemną” stronę. W wyniku oddziaływania substancji pochodzenia zewnętrznego z promieniowaniem UV często dochodzi do wystąpienia fotodermatoz egzogennych. Substancje mogące wywołać fotodermatozy znajdują się w naszym otoczeniu. Możemy je odnaleźć między innymi w perfumach, środkach do mycia, odkażania i ochrony przeciwsłonecznej oraz w niektórych lekach. Powodują one zmiany na skórze w postaci m.in. przebarwień, zaczerwienień czy obrzęków (reakcje fototoksyczne) lub trudniejszych w leczeniu reakcji fotoalergicznych. Ponieważ, aby doszło do ich wystąpienia, oprócz określonej substancji egzogennej niezbędne jest zadziałanie promieniowania. Dlatego też choroby te cechują się największym nasileniem zmian skórnych w miejscach odsłoniętych [1-5].
Komory inhalacyjne - dla kogo i po co?
Komora inhalacyjna (spejser, od ang. spacer) to urządzenie pomocnicze stosowane z inhalatorem ciśnieniowym z dozownikiem (pMDI). Stosowanie go ma na celu zmniejszenie problemów związanych z zachowaniem prawidłowej techniki inhalacji. Są one przydatne dla pacjentów mających trudności z koordynacją wdechu podczas wyzwolenia dawki leku z inhalatora [1]. Komory inhalacyjne zwiększają ilość dostarczonych do płuc drobnych cząstek […]
Oparzenia słoneczne — poradnik bezpiecznego plażowania
W końcu się doczekaliśmy — nadeszło lato! Chociaż kazało na siebie długo czekać, to teraz możemy korzystać z jego dóbr i uroków. Spędzanie czasu na słońcu to miła i potrzebna odmiana, po długich, szarych i zimnych miesiącach. Jednak żeby kąpiele słoneczne były bezpieczne, należy zażywać ich z głową. Jak zapobiegać oparzeniom słonecznym? Jakie filtry można stosować?
Sucha skóra — jak sobie pomóc?
Sucha skóra jest bardzo częstym problemem, dotykającym ludzi w każdym wieku. Problem ten jest wynikiem działania wielu czynników, które redukują zawartość wody w skórze, czyniąc ją przesuszoną. Często można zapobiec wysuszeniu skóry, dokonując kilku prostych zmian w stylu życia. W aptece dostępnych jest wiele kojących i skutecznych preparatów, które można kupić bez recepty.
Sylimaryna na wątrobę — co mówią badania?
Sylimaryna jest roślinną substancją aktywną wykorzystywaną w leczeniu schorzeń wątroby, ze względu na właściwości odtruwające, hepatoprotekcyjne, żółciopędne, przeciwzapalne i przeciwoksydacyjne. Jej źródłem są nasiona ostropestu plamistego. Istnieje wiele badań potwierdzających terapeutyczne właściwości sylimaryny, a część preparatów zawierających ten składnik jest zarejestrowana jako leki roślinne.
1
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x