fbpx

Luveris 75

Luveris 75 - ulotka informacyjna dla pacjenta

Preparat wraz z preparatem hormonu folikulotropowego (FSH) jest zalecany u kobiet z ciężkim niedoborem hormonów FSH i LH w celu pobudzenia rozwoju pęcherzyka jajnikowego. U pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych stężenie endogennego LH w surowicy wynosiło <1,2 j.m./l.

1 fiol. zawiera 75 j.m. lutropiny α (rekombinowanego ludzkiego hormonu luteinizującego). Lutropina α jest wytwarzana metodą inżynierii genetycznej w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO).

Leczenie produktem powinno być rozpoczynane pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń płodności. Celem terapii produktem wraz z hormonem FSH, u kobiet z niedoborem LH i FSH, jest rozwój pojedynczego, dojrzałego pęcherzyka Graafa, z którego, po podaniu ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG), zostanie uwolniona komórka jajowa. Produkt powinien być podawany jako cykl codziennych wstrzyknięć, jednocześnie z FSH. Jako że są to pacjentki niemiesiączkujące i mające niskie stężenia endogennych estrogenów, leczenie można rozpoczynać w każdym czasie. Produkt powinien być podawany jednocześnie z folitropiną α. Leczenie należy dostosowywać do odpowiedzi terapeutycznej pacjentki, ocenianej na podstawie pomiaru wielkości pęcherzyka w badaniu USG oraz odpowiedzi estrogenowej. Zalecany sposób podawania rozpoczyna się od dawki 75 j.m. lutropiny α/dobę, co odpowiada 1 fiol. produktu, z 75-150 j.m. FSH. W badaniach klinicznych wykazano, że produkt Luveris zwiększa wrażliwość jajników na folitropinę α. Jeżeli konieczne jest zwiększenie dawki FSH, najlepiej zwiększać ją w 7-14-dniowych odstępach o 37,5-75 j.m. Dopuszczalne jest wydłużenie czasu trwania stymulacji do najwyżej 5 tyg. w każdym cyklu. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi, należy podać pojedyncze wstrzyknięcie 250 µg r-hCH lub 5000-10 000 j.m. hCG w ciągu 24-48 h od ostatnich wstrzyknięć produktu i FSH. W dniu podania hormonu hCG, a także w dniu następnym zalecane są stosunki płciowe. Alternatywnie można wykonać zapłodnienie wewnątrzmaciczne. Wspomaganie fazy lutealnej powinno być brane pod uwagę w przypadku braku substancji pobudzających luteinizację (LH/hCG) po owulacji, co może prowadzić do przedwczesnej niedomogi ciałka żółtego. Jeżeli uzyskano nadmierną odpowiedź jajników, leczenie oraz ewentualne podanie hormonu hCG powinno być wstrzymane. W następnym cyklu zaleca się zmniejszenie dawki FSH w porównaniu z cyklem poprzednim. Pacjenci w podeszłym wieku. Nie ma uzasadnionych wskazań do stosowania produktu u pacjentów w podeszłym wieku. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby. Dzieci i młodzież. Stosowanie produktu leczniczego u dzieci i młodzieży nie jest właściwe.

Lutropina alfa jest ludzkim, rekombinowanym hormonem luteinizującym, glikoproteiną składającą się z dwóch podjednostek α i β połączonych ze sobą niekowalencyjnie. Hormon luteinizujący wiąże się z receptorem (wspólnym dla ludzkiego hormonu – gonadotropiny kosmówkowej) zlokalizowanym na komórkach otoczki (i warstwy ziarnistej) pęcherzyka jajnikowego i jądrowych komórkach Leydiga.

Preparat jest przeciwwskazany u pacjentek z: nadwrażliwością na gonadotropiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą; nowotworami jajnika, macicy lub sutka; czynnymi, nie leczonymi guzami podwzgórza i przysadki mózgowej; powiększeniem jajników lub torbielą jajnika, nie wywołanymi zespołem policystycznych jajników; krwotokami z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie.

Nie podawać preparatu w mieszaninie z innymi lekami, w tym samym wstrzyknięciu. Wyjątkiem jest folitropina alfa, dla której badania wykazały, że łączne podawanie nie zmienia znacząco aktywności, stabilności, właściwości farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych substancji czynnej.

Preparat jest przeciwwskazany do stosowania w czasie ciąży i laktacji.

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania lutropiny alfa. Niemniej jednak istnieje możliwość wystąpienia zespołu nadmiernej stymulacji jajników. Pojedyncze dawki do 40 000 j.m. lutropiny alfa podawane ochotniczkom, zdrowym kobietom nie powodowały poważnych objawów niepożądanych i były dobrze tolerowane.

Luveris 75 - wskazania i zastosowanie

Luveris 75 - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Zastosowanie Aspiryny — fakty i mity
Przez długie lata Aspiryna była niekwestionowaną królową wśród leków. Sięgano po nią w różnych schorzeniach, przede wszystkim w bólach kostno-stawowych. Składnikiem działającym Aspiryny jest pochodna kwasu salicylowego. Kwas z wierzby znano od dawna, ale modyfikacja cząsteczki sprawiła, że na początku XX wieku pełną parą ruszyła produkcja Aspiryny. Długo była lekarstwem dla wszystkich i na wszystko. Znana jest na całym świecie i była nawet w kosmosie. Z czasem odkrywano działania niepożądane Aspiryny, dlatego zastosowanie słabło. Obecnie zostało kilka wskazań, ale zyskała też nowe — profilaktykę chorób układu krążenia.
Kąpiele magnezowe — dlaczego nie warto ich stosować?
Kąpiele w solach magnezowych to ostatnio głośny i modny temat. Nie można im odmówić szeregu walorów — niewątpliwie są one relaksujące i odprężające, rozluźniają obolałe i zmęczone mięśnie, a dodatkowo mogą mieć pozytywny wpływ na stan naszej skóry. Niemniej, gdy mowa o przezskórnej suplementacji magnezu, należy się na chwilę zatrzymać. Czy magnez faktycznie może wchłaniać się tą drogą? Czy podanie przezskórne jest bardziej efektywne niż suplementacja doustna?
Depresja — dotychczasowe osiągnięcia w terapii zaburzeń nastroju
Depresja, określana także mianem zaburzeń afektywnych przez bardzo długi czas była chorobą, którą spora grupa postronnych obserwatorów miała w zwyczaju bagatelizować. Jej przyczyny, przebieg oraz następstwa pozostawiające niekiedy trwały ślad na ludzkiej psychice tłumaczono rzekomym lenistwem chorego.
Stres oksydacyjny — czy wpływa na rozwój chorób cywilizacyjnych?
Ludzki organizm w długim procesie ewolucji wykształcił zdolność wykorzystywania tlenu jako źródła energii. Choć nasze życie bez tlenu jest niemożliwe, to jego pochodne mogą również stanowić dla nas pewne zagrożenie. Reaktywne formy tlenu to aktywne chemicznie cząsteczki, które mogą wyrządzić nam wiele krzywdy, a ich nadmiar nazywany jest stresem oksydacyjnym. Jakie są jego konsekwencje?
Asymetria tętnic mózgowych może zwiększać ryzyko udaru
Tętniaki mózgu powodują około 500 000 zgonów rocznie. Możliwość ich wczesnego wykrywania i poznanie czynników powodujących wzrost ryzyka ich wystąpienia pozwoli na zmniejszenie śmiertelności. Według australijskich naukowców jednym z czynników ryzyka jest kształt i rozmiar tętnic mózgowych.
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x