fbpx

Kalium chloratum 15% Kabi

Kalium chloratum 15% Kabi - ulotka informacyjna dla pacjenta

Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania w leczeniu niedoboru potasu u pacjentów, u których metody dietetyczne lub leczenie doustne są nieodpowiednie.

1 ml roztw. zawiera 150 mg chlorku potasu (15% w/v) co odpowiada 2 mmol jonów potasu.

Dzieci i młodzież. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania chlorku potasu u dzieci i młodzieży nie zostało w pełni ustalone. Dorośli pacjenci. Standardowa dawka stosowana u dorosłych pacjentów. Do podawania dożylnego wyłącznie po rozcieńczeniu w odpowiednim roztw. do maks. stężenia chlorku potasu 3 g/l (lub 40 mmol/l potasu). W leczeniu ciężkiej hipokaliemii lub kwasicy ketonowej w cukrzycy konieczne mogą być wyższe stężenia; w takim przypadku należy podać inf. do dużej żyły oraz zaleca się monitorować zapis EKG pacjenta. 1 g chlorku potasu odpowiada 13,4 mmol lub 524 mg potasu. Dawka zależy od stężenia elektrolitów w surowicy oraz od gospodarki kwasowo-zasadowej. Niedobór potasu należy obliczyć za pomocą następującego wzoru: niedobór potasu (mmol) = mc. (kg) x 0,2 x 2 x (4,5 mmol/l – stężenie potasu w surowicy); (Objętość zewnątrzkomórkową oblicza się na podstawie mc. w kg x 0,2). Standardowa dawka dobowa wynosi około 0,8 do 2 mmol potasu/kg mc. Szybkość inf. nie powinna być zbyt duża, uważa się, że bezpieczna szybkość inf. wynosi 10 mmol/h. Szybkość inf. nie powinna być >20 mmol/h. Zazwyczaj, maks. dawka u dorosłych nie powinna >150 mmol/dobę. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka powinna być zmniejszona.

Potas jest głównym kationem płynu komórkowego i bierze udział w wielu procesach komórkowych oraz metabolicznych. Ma on istotne znaczenie w metabolizmie węglowodanów oraz bierze udział w procesie magazynowania glikogenu, a także jest niezbędny podczas syntezy białek. Potas wpływa na potencjał błon komórkowych i oddziałuje na mięśnie, w tym na mięsień sercowy. Stężenie wewnątrzkomórkowe wynosi około 150 mmol/l, stężenie w osoczu wynosi 3,5 do 5,5 mmol/l.

Hiperkaliemia.

Skojarzenia niezalecane (z wyjątkiem przypadków ciężkiej hipokaliemii): leki moczopędne oszczędzające potas (proste lub złożone) takie jak: amiloryd, spironolakton, triamteren, kanrenonian potasu, eplerenon ze względu na ryzyko wystąpienia zagrażającej życiu hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (zwiększenie efektu hiperkaliemicznego);inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, NLPZ, cyklosporyna, takrolimus, suksametonium: ze względu na ryzyko wystąpienia zagrażającej życiu hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek (zwiększenie efektu hiperkaliemicznego); leki krwiopochodne, penicylina potasowa: ze względu na możliwe ryzyko wystąpienia hiperkaliemii spowodowanej obecnością potasu w tych produktach. Skojarzenia możliwe z zachowaniem szczególnych środków ostrożności: chinidyna: potas może nasilić działanie przeciwarytmiczne chinidyny; tiazydy, adrenokortykosteroidy, glikokortykosteroidy, mineralokortykosteroidy: działanie uzupełniające potasu może być zmniejszone; digoksyna: hiperkaliemia może być niebezpieczna u pacjentów, u których wykonywane jest nasycanie organizmu glikozydami naparstnicy; żywice wymienne: stężenie potasu w surowicy jest zmniejszone w wyniku zastąpienia potasu przez sód.

Brak lub istnieje ograniczona liczba badań dotyczących stosowania chlorku potasu u kobiet w ciąży. Można rozważyć stosowanie produktu leczniczego w okresie ciąży, jeśli jest to klinicznie uzasadnione. Chlorek potasu przenika do mleka kobiecego w takiej ilości, że istnieje prawdopodobieństwo jego wpływu na organizm noworodków/niemowląt karmionych piersią. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt. Należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu (wstrzymaniu) stosowania chlorku potasu po ocenie korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety.

Przedawkowanie powoduje hiperkaliemię, która wywołuje nieprawidłowości w zapisie EKG, bradykardię, migotanie komór, inne arytmie aż do zatrzymania akcji serca, splątanie, zmęczenie, biegunkę, dysfagię, parestezję kończyn, trudności w oddychaniu, porażenie mięśni szkieletowych i zgon. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek z wyżej wymienionych objawów, należy natychmiast przerwać leczenie i unikać jakiegokolwiek pożywienia zawierającego potas oraz nie stosować leków moczopędnych oszczędzających potas. W przypadku wystąpienia ciężkiej hiperkaliemii (stężenie jonów potasowych K+ w surowicy krwi >8 mmol/l) należy podać dożylnie roztwór dekstrozy (10-20%) z 10 jednostkami insuliny na każde 50 g glukozy. W celu wyrównania kwasicy należy podać dożylnie dwuwęglan sodu. Należy monitorować zapis EKG. W przypadku zaniku odcinka P należy podać 10% roztw. glukonianu wapnia (dożylnie 10-20 ml). W celu usunięcia potasu z organizmu należy zastosować doustnie sulfonowany polistyren sodu lub przerwać infuzję. Ponadto, można zastosować hemodializę lub dializę otrzewnową.

Kalium chloratum 15% Kabi - wskazania i zastosowanie

Kalium chloratum 15% Kabi - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Czym smarować ganglion?
Ganglion to guzek występujący najczęściej w okolicy nadgarstka. Po wyprostowaniu ręki może być on niewidoczny, ale zaniedbany i nieleczony może doprowadzić nawet do ograniczenia ruchomości stawu i bezwładu mięśni. Nawet leczony potrafi jednak nawracać. Co w takim razie można z nim zrobić? Czym smarować? Czy są jakieś skuteczne metody, aby pozbyć się go raz na zawsze?
Nowa strategia w leczeniu napadowej nocnej hemoglobinurii
Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków zatwierdziła Empaveli – nowy lek wskazany w terapii napadowej nocnej hemoglobinurii (PNH). Empaveli przeznaczony będzie dla dorosłych pacjentów, którzy nie byli wcześniej leczeni oraz pacjentów zmieniających leczenie z inhibitorów białka C5 – ekulizumabu lub rawulizumabu.
Leki sieroce — leczenie chorób rzadkich
Mianem chorób rzadkich określamy choroby, których częstotliwość występowania w populacji wynosi 5 przypadków na 10 tysięcy osób. Ze względu na poznanie jednostek chorobowych, których częstotliwość występowania jest jeszcze niższa, wprowadzono również definicję chorób ultrarzadkich. Określenie to dotyczy jednostek chorobowych, na które cierpi nie więcej niż 1 osoba na 50 tysięcy osób. Definicje te zostały określone przez Parlament i Radę Europejską w rozporządzeniach z 1999 i 2014 roku. Jednak nie są one uniwersalnymi definicjami dla wszystkich regionów świata. Do tej pory na świecie istnieje około 8 tysięcy jednostek chorobowych zakwalifikowanych jako choroby rzadkie [1,2]. 
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x