fbpx

Ibuprofen Polfarmex

Ibuprofen Polfarmex - ulotka informacyjna dla pacjenta

Lek wskazany jest do stosowania: w objawowym leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz choroby zwyrodnieniowej stawów, w objawowym leczeniu młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów, w bólach różnego pochodzenia o słabym do umiarkowanego nasileniu, np. bolesne miesiączkowanie, bóle głowy, zębów, mięśni, bóle pourazowe, w gorączce różnego pochodzenia, w celu łagodzenia objawów przeziębienia i grypy. Uwaga. Powolne przenikanie ibuprofenu do jam stawowych powoduje, że działanie produktu leczniczego w gośćcu ujawnia się w pełni dopiero w kilka do kilkunastu godzin po zażyciu produktu leczniczego. Należy to uwzględnić zarówno podczas ustalania sposobu podawania jak i oceny wyników leczenia.

1 tabl. powlekana zawiera 200 mg ibuprofenu.

Dorośli i dzieci powyżej 12 lat. Zalecana dawka dobowa wynosi od 1200-1800 mg w dawkach podzielonych. U niektórych pacjentów można podawać ibuprofen w dawce podtrzymującej od 600-1200 mg/dobę. W stanach ciężkich lub ostrych korzystne może być zwiększanie dawki, aż do opanowania fazy ostrej, nie przekraczając 2400 mg ibuprofenu/dobę. Reumatoidalne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów. 400 mg 3-4x/dobę. Dawkę należy dostosować w zależności od reakcji pacjenta na produkt leczniczy. Zwykle u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów konieczne jest zastosowanie większych dawek niż u osób z chorobą zwyrodnieniową stawów. Dawka maksymalna wynosi 2400 mg ibuprofenu/dobę. Młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów. Stosuje się do 40 mg/kg mc/dobę w dawkach podzielonych. Nie zaleca się stosowania u dzieci o mc poniżej 7 kg. Bóle słabe do umiarkowanych, bolesne miesiączkowanie, gorączka, łagodzenie objawów przeziębienia i grypy. Od 200-400 mg jednorazowo lub 3-4x/dobę, w miarę potrzeby. Dawka jednorazowa większa niż 400 mg nie powoduje silniejszego działania przeciwbólowego. Bez zalecenia lekarza nie należy stosować dawki większej niż 1200 mg ibuprofenu w ciągu doby. Dzieci powyżej 12 lat. Dawka dobowa wynosi 20 mg/kg mc w dawkach podzielonych. W leczeniu gorączki lub bólu produktu leczniczego nie należy stosować dłużej niż 3 dni bez rozmowy z lekarzem. Osoby w podeszłym wieku. Nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie jest zaburzona czynność wątroby i/lub nerek. W przypadku zaburzeń czynności nerek i czynności wątroby dawkę należy ustalać indywidualnie. Przyjmowanie produktu leczniczego w najmniejszej dawce skutecznej przez najkrótszy okres konieczny do łagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Uwaga. Przed rozpoczęciem długotrwałego stosowania produktu leczniczego należy skontrolować czynność nerek, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością mięśnia sercowego, marskością wątroby i/lub chorobami nerek. Działania niepożądane można ograniczyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów.

Ibuprofen jest pochodną kwasu propionowego. Należy do grupy NLPZ, ma działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, przeciwzapalne. Mechanizm działania ibuprofenu polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn. Przemijająco hamuje agregację płytek krwi.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, objawiająca się astmą oskrzelową, zapaleniem błony śluzowej nosa, pokrzywką, czynna lub przebyta choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy z perforacją lub krwawieniem, III trymestr ciąży, ciężka niewydolność serca (klasa IV wg NYHA), wątroby, nerek, skaza krwotoczna, równoczesne stosowanie innych NLPZ, w tym inhibitorów COX-2.

Ibuprofenu, podobnie jak innych leków z grupy NLPZ, nie należy stosować jednocześnie z poniżej wymienionymi lekami: innymi lekami z grupy NLPZ: zwiększa się ryzyko działań niepożądanych, lekami przeciwnadciśnieniowymi: leki z grupy NLPZ mogą zmniejszyć skuteczność działania leków zmniejszających ciśnienie tętnicze krwi, lekami moczopędnymi: istnieją nieliczne dowody na zmniejszenie skuteczności działania leków moczopędnych, lekami przeciwzakrzepowymi: z nielicznych danych klinicznych wynika, że leki z grupy NLPZ mogą zwiększać działanie leków przeciwzakrzepowych, np. warfaryny (acenokumarolu), zydowudyną: istnieją dowody na wydłużenie okresu krwawienia u pacjentów leczonych jednocześnie ibuprofenem i zydowudyną, metotreksatem i litem: dowiedziono, że leki z grupy NLPZ mogą powodować zwiększenie stężenia w osoczu zarówno litu, jak i metotreksatu; zaleca się kontrolę stężenia litu i metotreksatu w surowicy, kortykosteroidami: równoczesne stosowanie NLPZ i kortykosteroidów może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza dotyczących przewodu pokarmowego, glikozydami nasercowymi: NLPZ mogą nasilać objawy niewydolności serca i zwiększać stężenie glikozydów nasercowych w osoczu, mifeprystonem: NLPZ stosowane w okresie od 8-12 dni od podania mifeprystonu mogą zmniejszyć jego skuteczność, cyklosporyną: równoczesne stosowanie NLPZ i cyklosporyny zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego, antybiotykami chinolonowymi: jednoczesne stosowanie NLPZ z antybiotykami chinolonowymi zwiększa ryzyko wystąpienia drgawek. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego i ibuprofenu nie jest zalecane ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane doświadczalne wskazują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego polegające na hamowaniu agregacji płytek krwi, gdy leki te są podawane jednocześnie. Pomimo braku pewności, czy dane te można ekstrapolować do sytuacji klinicznych, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może ograniczać działanie kardioprotekcyjne małych dawek kwasu acetylosalicylowego. Uważa się, że sporadyczne przyjmowanie ibuprofenu nie ma istotnego znaczenia klinicznego.

Istnieje mało danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania ibuprofenu u kobiet w ciąży. Hamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać na przebieg ciąży i/lub rozwój płodu. Z przeprowadzonych badań epidemiologicznych wynika, że podczas przyjmowania inhibitorów syntezy prostaglandyn w początkowym okresie ciąży zwiększa się ryzyko poronienia, wystąpienia wad rozwojowych serca i przewodu pokarmowego płodu. Bezwzględne ryzyko wystąpienia wad układu sercowo-naczyniowego z <1% wzrosło do około 1,5%. Ryzyko to wzrasta wraz z dawką i okresem terapii. Badania na zwierzętach wykazały, że stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn w trakcie fazy przedimplantacyjnej oraz poimplantacyjnej zarodka zwiększa ryzyko utraty ciąży oraz powoduje wzrost śmiertelności zarodkowej lub płodowej. Przyjmowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn w trakcie organogenezy płodu zwiększa częstość występowania różnych wad rozwojowych, wliczając w to wady układu krążenia. Produkt leczniczy może być stosowany w pierwszym i drugim trymestrze ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Kobiety starające się zajść w ciąże lub będące w I lub II trymestrze ciąży powinny stosować najmniejszą możliwą dawkę przez najkrótszy możliwy okres. Przeciwwskazane jest stosowanie ibuprofenu podczas III trymestru ciąży. Znane są szkodliwe działania NLPZ w zaawansowanej ciąży, takie jak: zaburzenie czynności nerek mogące prowadzić do niewydolności i małowodzia u matki i płodu, zmniejszenie czynności skurczowej macicy mogące prowadzić do opóźnienia lub wydłużenia akcji porodowej, toksyczny wpływ na układ krążenia i oddechowy: przedwczesne zamykanie przewodu tętniczego Botalla, wywołanie nadciśnienia płucnego u noworodka, zwiększenie ryzyka przedłużenia krwawienia u matki i dziecka, działanie antyagregacyjne, powstanie obrzęków u matki. Brak doniesień o szkodliwym wpływie ibuprofenu na niemowlęta. W małych ilościach ibuprofen i jego metabolity przenikają do mleka kobiet karmiących piersią (0,0008% przyjętej dawki). Z tego powodu w trakcie krótkotrwałej terapii ibuprofenem w zalecanych dawkach w leczeniu bólów o nasileniu słabym do umiarkowanego i gorączki zaprzestanie karmienia piersią nie jest wymagane.

Objawy przedawkowania: wymioty; nudności; bóle w nadbrzuszu; krwawienie z żołądka i jelit; szumy uszne; bóle głowy; zawroty głowy; rzadziej biegunka. W przypadku ciężkiego zatrucia może pojawić się kwasica metaboliczna, senność, bardzo rzadko: pobudzenie i dezorientacja lub śpiączka. Podczas ciężkiego zatrucia może nastąpić zwiększenie czasu protrombinowego. Bardzo rzadko mogą wystąpić napady drgawkowe. Objawami przedawkowania są również: ostra niewydolność nerek; uszkodzenie wątroby; bezdech; nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego; spowolnienie lub przyspieszenie czynności serca; migotanie przedsionków; zaostrzenie objawów astmy u pacjentów z astmą. W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Zalecane jest leczenie objawowe i podtrzymujące. Należy kontrolować parametry życiowe. Postępowanie lecznicze obejmuje opróżnienie żołądka, podanie węgla aktywnego (jeżeli od podania produktu leczniczego upłynęło nie więcej niż 1 godzina). W przypadku występowania częstych lub przedłużających się napadów drgawkowych zaleca się dożylne podanie diazepamu lub lorazepamu. U pacjentów z astmą należy podać leki rozszerzające oskrzela. Z powodu znacznego wiązania produktu leczniczego z białkami osocza hemodializa jest nieskuteczna.

Ibuprofen Polfarmex - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Najlepsza maść na oparzenia - którą wybrać?
Celem leczenia ran i oparzeń jest przyspieszenie gojenia, ochrona przed drobnoustrojami, łagodzenie bólu i minimalizacja ryzyka powstania blizn. Przez wiele lat uważano, że skaleczone miejsce lepiej pozostawić odkryte. Jednak ostatnie badania wykazały, że brak opatrunku zwiększa ryzyko powstania blizny, infekcji oraz ponownego urazu. Ponadto wilgotne środowisko przyspiesza proces gojenia [1].
Dekalog prawidłowej antybiotykoterapii
Antybiotyki to substancje stosowane w leczeniu zakażeń wywołanych mikroorganizmami chorobotwórczymi. Uznaje się je za największy sukces medycyny XX wieku. Są związkami naturalnymi (wytwarzanymi przez niektóre bakterie lub grzyby) lub syntetycznymi. Mają właściwości przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybicze, jednak nigdy nieprzeciwwirusowe. Działają bakteriobójczo — zabijając drobnoustroje lub bakteriostatycznie, hamując ich namnażanie. Istnieją również substancje syntetyczne o działaniu przeciwbakteryjnym nieposiadające odpowiednika w naturze - chemioterapeutyki, których charakter jest niejako tożsamy z antybiotykami.
Na co powinieneś uważać spożywając kurkumę?
Kurkuma znana jest głównie jako przyprawa. Działanie kłącza ostryżu, rośliny zwanej kurkumą długą (Curcuma longa, Ostryż długi) lub kurkumą plamistą (Curcuma zedoaria, Ostryż plamisty), znane jest w wielu krajach od stuleci. Po wysuszeniu i sproszkowaniu można ją stosować nie tylko w kuchni. Działanie kurkumy i interakcje jakich można się spodziewać, są przedmiotem wielu badań. 
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x