fbpx

Furosemidum Polpharma

Furosemidum Polpharma - ulotka informacyjna dla pacjenta

Obrzęki związane z zastoinową niewydolnością krążenia, z marskością wątroby i chorobami nerek, w tym obrzęk płuc, gdy wskazane jest zastosowanie leków moczopędnych o silnym i szybkim działaniu. Przełom nadciśnieniowy ze współistniejącym obrzękiem płuc lub niewydolnością nerek. Furosemid można stosować z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Hiperkalcemia. Furosemid stosowany jest z izotonicznym roztworem chlorku sodu w celu zwiększenia diurezy i eliminacji jonów wapniowych przez nerki.

1 ml roztw. zawiera 10 mg furosemidu.

Lek stosuje się dożylnie lub domięśniowo. Dorośli. Obrzęki związane z zastoinową niewydolnością krążenia, z marskością wątroby i chorobami nerek: 20-40 mg furosemidu (1-2 amp.) jednorazowo dożylnie lub domięśniowo z szybkością nie większą niż 4 mg/min. W zależności od potrzeby, kolejną, taką dawkę 20 mg preparatu można podawać co 2 h, aż do uzyskania odpowiedniego efektu leczenia. Jeśli wskazane jest podanie większej dawki, należy preparat podawać w formie wlewu dożylnego. Obrzęk płuc: początkowo 40 mg (2 amp.) furosemidu dożylnie. W razie potrzeby po upływie pół godz. można podać dawkę 40-80 mg. Przełom nadciśnieniowy: u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, 40-80 mg (2-4 amp.) furosemidu łącznie z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze krwi. U pacjentów ze współistniejącym obrzękiem płuc lub ostrą niewydolnością nerek, 100-200 mg (5-10 amp.) furosemidu. Hiperkalcemia: dożylnie 80-100 mg (4-5 amp.) w odstępach co 2-12 h przez 24 h, łącznie z izotonicznym roztw. chlorku sodu. Wskazane jest uzupełnianie niedoboru potasu związanego z leczeniem furosemidem. Największa zalecana dawka dobowa furosemidu wynosi 1500 mg. Furosemid w postaci iniekcji należy stosować przez krótki czas. Podanie domięśniowe furosemidu należy ograniczyć do wyjątkowych sytuacji, gdy ani podanie doustne, ani dożylne nie może być wykonane. Należy pamiętać, że domięśniowe podanie nie jest zalecane w leczeniu ostrych stanów, takich jak obrzęk płuc. Podczas stosowania furosemidu w dużych dawkach lub przez dłuższy czas, konieczna jest częsta kontrola stężenia elektrolitów w surowicy, równowagi kwasowo-zasadowej oraz stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy. U pacjentów w podeszłym wieku furosemid jest wolniej eliminowany z organizmu, co może wymagać zmiany dawkowania. U niemowląt i dzieci furosemid stosuje się w dawce 0,5-1,5 mg/kg mc. na dobę. Maks. dawka dobowa wynosi 20 mg niezależnie od mc. dziecka. Dawkowanie w ostrej i przewlekłej niewydolności nerek: w tych stanach należy zwiększyć dawkę leku do 80-120 mg/dobę (4-6 amp.). U pacjentów u których występuje ciężka niewydolność nerek (przy stężeniu kreatyniny w surowicy>5 mg/dl), zaleca się aby szybkość wlewu nie przekraczała 2,5 mg/min.

Furosemid należy do pętlowych leków moczopędnych, o bardzo silnym działaniu. Działa we wstępującej części pętli Henlego, gdzie hamuje resorpcję zwrotną jonów chlorkowych i wtórnie wchłanianie jonów sodowych w tym odcinku nefronu. Występowanie dużych stężeń jonów sodowych w dalszym odcinku nefronu zwiększa wydzielanie do światła kanalika jonów potasu, co może być przyczyną hipokaliemii. Ponadto pętlowe leki moczopędne nieznacznie zmniejszają reabsorpcję sodu w cewkach proksymalnych. Furosemid zwiększa również wydalanie w moczu jonów wapnia, magnezu oraz fosforanów. Zmniejsza wydalanie kwasu moczowego, co może być przyczyną hiperurykemii. Działanie przeciwnadciśnieniowe furosemidu jest wynikiem zmniejszenia objętości krwi krążącej. Furosemid zmniejsza ponadto napięcie ścian naczyń krwionośnych. U niektórych pacjentów zwiększa stężenie glukozy w surowicy krwi.

Nadwrażliwość na furosemid, sulfonamidy lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Bezmocz lub niewydolność nerek przebiegająca z bezmoczem, nie reagujące na furosemid. Hipowolemia lub odwodnienie. Niewydolność nerek powstała w wyniku zatrucia substancjami nefrotoksycznymi lub hepatotoksycznymi lub niewydolność nerek związana ze śpiączką wątrobową. Ciężka hipokaliemia i ciężka hiponatremia. Stan przedśpiączkowy i stany śpiączki związane z encefalopatią wątrobową. Okres karmienia piersią.

Leki moczopędne z innych grup farmakologicznych (diuretyki oszczędzające potas, inhibitory anhydrazy węglanowej) stosowane równocześnie z furosemidem nasilają jego działanie moczopędne. Należy zmniejszyć dawkę furosemidu podczas równoczesnego ich stosowania. Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amilorid) podawane jednocześnie z furosemidem zmniejszają wydalanie potasu w moczu i zapobiegają wystąpieniu hipokaliemii. Hipokalemia spowodowana furosemidem zwiększa toksyczność glikozydów naparstnicy na serce, co może powodować zagrażające życiu niemiarowości. Furosemid wydłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej, wywołanej przez leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. tubokurarynę). Furosemid może zmniejszyć oddziaływanie amin katecholowych na mięśniówkę tętnic. Równoczesne podawanie z kortykosteroidami może wywołać zatrzymanie sodu. Kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo, karbenoksolon, lukrecja, β2sympatykomimetyki stosowane w dużych ilościach, długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających, reboksetyna, kortykotropina i amfoterycyna B zwiększają ryzyko wystąpienia hipokaliemii. Furosemid zwiększa toksyczność litu podczas równoczesnego stosowania. Nie zaleca się łącznego stosowania tych leków. W razie konieczności takiego leczenia należy pacjenta hospitalizować i kontrolować stężenie litu w surowicy krwi. Furosemid zmniejsza siłę działania insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. Należy kontrolować stężenie glukozy w surowicy krwi i w razie potrzeby zwiększyć dawkę leków przeciwcukrzycowych. Furosemid nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych.Wyraźne obniżenie ciśnienia krwi i pogorszenie czynności nerek mogą być widoczne po dodaniu inhibitorów ACE i antagonistów receptorów angiotensyny II do terapii furosemidem lub po zwiększeniu ich dawki. Dawka furosemidu powinna zostać zmniejszona lub lek powinien być odstawiony przynajmniej na trzy dni przed rozpoczęciem leczenia lub zwiększeniem podawanej dawki. Indometacyna oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą zmniejszyć wydalanie sodu w moczu i osłabić działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe furosemidu poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn. Równoczesne stosowanie NLPZ i furosemidu zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Furosemid nasila działanie salicylanów, co może prowadzić do wystąpienia zatrucia salicylanami. Furosemid może nasilać działanie ototoksyczne aminoglikozydów i innych leków ototoksycznych. Działanie to może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń, w związku z tym furosemid z wyżej wymienionymi lekami należy stosować jedynie w uzasadnionych medycznie przypadkach. Ryzyko działania ototoksycznego występuje przy podawaniu furosemidu z cisplatyną. Ponadto nefrotoksycznosć cisplatyny może być zwiększona jeśli furosemid nie jest podawany w niskich dawkach (np. 40 mg u pacjentów z prawidłową funkcją nerek) oraz w przypadku dodatniego bilansu płynów w celu osiągnięcia wymuszonej diurezy podczas terapii cisplatyną. Fenytoina i jej pochodne stosowane przez dłuższy czas osłabiają działanie moczopędne furosemidu. Podczas równoczesnego stosowania furosemidu z antybiotykami, które działają nefrotoksycznie zwiększa się ich nefrotoksyczność. Doustne podanie furosemidu i sukralfatu należy rozdzielić co najmniej dwugodzinną przerwą, gdyż sukralfat zmniejsza wchłanianie furosemidu z przewodu pokarmowego przez co zmniejsza efekt jego działania. Rysperydon: należy zachować ostrożność i ocenić stosunek korzyści do ryzyka przy równoczesnym stosowaniu rysperydonu i furosemidu lub innych diuretyków. Niektóre zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia) mogą zwiększać toksyczność niektórych leków (np. preparatów naparstnicy i leków wywołujących zespół wydłużonego odcinka QT). Jednoczesne stosowanie z karbamazepiną lub aminoglutetymidem może zwiększać ryzyko hiponatremii. Probenecyd, metotreksat i inne leki które jak furosemid są w znacznym stopniu wydalane przez kanaliki nerkowe, mogą zmniejszać działanie furosemidu. Z drugiej strony furosemid może zmniejszać wydalanie kanalikowe tych leków. W przypadku stosowania dużych dawek (zarówno furosemidu jak i innych leków), może to prowadzić do zwiększenia poziomu w surowicy i zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych przypisanych furosemidowi lub innym równocześnie stosowanym lekom. Upośledzenie czynności nerek może wystąpić u pacjentów otrzymujących równocześnie z furosemidem wysokie dawki niektórych cefalosporyn. Równoczesne podawanie cyklosporyny i furosemidu niesie ze sobą ryzyko wystąpienia dny moczanowej.

Wyniki badań na zwierzętach nie wykazały niebezpieczeństwa stosowania furosemidu w czasie ciąży. Istnieją kliniczne dowody dotyczące bezpieczeństwa stosowania furosemidu w III trymestrze ciąży, ale należy pamiętać, że furosemid przechodzi przez barierę łożyskową. Furosemid może być stosowany w czasie ciąży, wyłącznie w krótkotrwałej terapii, jeśli korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ryzyko uszkodzenia płodu. Stosowanie furosemidu podczas ciąży wymaga monitorowania płodu. Furosemid przenika do mleka matki i może zatrzymać laktację. Nie należy karmić piersią podczas stosowania furosemidu.

Przy ostrym lub przewlekłym przedawkowaniu obraz kliniczny zależy przede wszystkim od zakresu i skutków utraty elektrolitów i płynów np. hipowolemii, odwodnienia, zagęszczenia krwi, zaburzeń rytmu serca spowodowanych nadmiernym działaniem moczopędnym. Obserwuje się ciężkie niedociśnienie (prowadzące do wstrząsu), ostrą niewydolność nerek, zakrzepicę, drgawki, porażenia wiotkie, apatię i zmęczenie. Leczenie ma na celu uzupełnienie płynów i korygowanie zaburzeń elektrolitowych. Wraz z zapobieganiem i leczeniem poważnych powikłań tych zaburzeń i innych, które mogą wystąpić, należy dokładnie monitorować stan zdrowia pacjenta i zastosować odpowiednie postępowanie terapeutyczne. Nie znane jest specyficzne antidotum dla furosemidu. Jeśli spożycie dopiero miało miejsce, można próbować ograniczyć dalsze wchłanianie substancji czynnej poprzez płukanie żołądka oraz podanie środków zmniejszających wchłanianie (np. węgla aktywowanego).

Furosemidum Polpharma - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Bardzo bolesne miesiączki — jak złagodzić bóle miesiączkowe?
8 marca — my, kobiety, w tym dniu możemy poczuć się szczególnie adorowane, piękne i docenione. Mam nadzieję, że w wazonie każdej z Was znajdą się śliczne kwiaty, a obok pudełko czekoladek. Zasługujemy na takie prezenty (i nie tylko raz w roku!), bo na co dzień życie stawia przed nami wiele wyzwań i niedogodności. Jedną z nich są bolesne miesiączki.
Aspiryna - jaka dawka chroni przed chorobami serca?
Aspiryna, czyli kwas acetylosalicylowy to popularny lek o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym oraz przeciwzapalnym, który często stosowany doraźnie w przeziębieniu. Dodatkowo stosowany regularnie zapewnia działanie przeciwzakrzepowe. Najnowsze badania donoszą, że aspiryna w niskich lub wysokich dawkach zapewnia podobną ochronę przed chorobami serca.
Analiza 5 popularnych leków na zaparcia dla seniorów
Zaparcia stanowią istotny problem szczególnie wśród osób starszych, gdzie mają one wieloczynnikową etiologię. Przy wyborze każdego z preparatów należy pamiętać o tym jak szybko chcemy uzyskać efekt przeczyszczający oraz stosować się do zaleceń stosowania każdego z produktów, ponieważ wraz z wiekiem i większą ilością przyjmowanych leków wzrasta ryzyko potencjalnych interakcji.
Co stosować na zawroty głowy?
Zawroty głowy dotykają osób w różnym wieku. Są objawem niepokojącym, który może mieć podłoże w wielu schorzeniach. Po ustaleniu przyczyny ich występowania lekarz dobiera leki na receptę. W niektórych przypadkach można wspomagać terapię lekami dostępnymi bez recepty. Poniższy artykuł wskaże dobry lek na zawroty głowy oraz odpowie na pytanie skąd się one biorą?
Superżywność — doceńmy w końcu nasze rodzime produkty
Superżywność to polski odpowiednik popularnych superfoods. Są to nieprzetworzone pokarmy, bogate w cenne składniki odżywcze. Pozwalają one utrzymać zdrowie i zmniejszyć ryzyko rozwoju wielu chorób cywilizacyjnych. Choć część z nas doskonale zna korzyści płynące ze spożywania superfoods, to jednak częściej sięgamy po te egzotyczne, nie doceniając naszych rodzimych. Jaką superżywność oferują polskie ogródki i uprawy?
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x