fbpx

Fultium-D3

Fultium-D3 - ulotka informacyjna dla pacjenta

Wstępne leczenie objawowego niedoboru wit. D u dorosłych.

1 kaps. zawiera 20 000 IU cholekalcyferolu (co odpowiada 500 µg wit. D3).

Zalecana dawka: 1 kaps./tydz. Dawkę należy ustalić na podstawie pożądanego stężenia 25-hydroksycholekalcyferolu (25(OH)D) w surowicy, nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Alternatywnie można zastosować krajowe zalecenia dotyczące dawkowania w leczeniu niedoboru wit D. Chorzy zaburzeniem czynności wątroby. Nie jest konieczna modyfikacja dawki. Chorzy z zaburzeniem czynności nerek. Produktu leczniczego nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Dzieci i młodzież. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego.

W biologicznie czynnej postaci wit. D3 pobudza wchłanianie wapnia z jelita, wnikanie wapnia do osseiny oraz uwalnianie wapnia z tkanki kostnej. W jelicie cienkim wpływa na przyspieszenie i opóźnienie poboru wapnia. Pobudzany jest również bierny i czynny transport fosforu. W nerkach blokuje wydalanie wapnia i fosforu poprzez wzmaganie resorpcji kanalikowej. Wytwarzanie parathormonu (PTH) w przytarczycach hamowane jest bezpośrednio przez biologicznie czynną postać wit. D3. Wydzielanie parathormonu jest dodatkowo blokowane przez zwiększenie poboru wapnia w jelicie cienkim pod wpływem biologicznie czynnej wit. D3.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadmiar wit. D. Kamica nerkowa. Choroby lub stany wynikające z hiperkalcemii i/lub hiperkalciurii. Ciężkie zaburzenia czynności nerek.

Leczenie towarzyszące fenytoiną lub barbituranami może osłabić działanie wit. D ze względu na aktywację metaboliczną. Jednoczesne stosowanie glikokortykosterydów może ograniczać działanie wit. D. Działanie naparstnicy oraz innych glikozydów nasercowych może zostać wzmożone przez doustne podawanie wapnia w połączeniu z wit. D. Konieczna jest ścisła kontrola medyczna oraz, w razie konieczności, monitorowanie wyników EKG oraz stężenia wapnia. Jednoczesne leczenie żywicami jonowymiennymi takimi jak kolysteramina lub lekami przeczyszczającymi takimi jak olej parafinowy, może zmniejszyć wchłanianie wit. D z układu pokarmowego. Lek cytotoksyczny aktynomycyna oraz imidazolowe leki przeciwgrzybicze zakłócają działanie wit. D przez hamowanie konwersji 25-hydroksywitaminy D do 1,25-dihydroksywitaminy D przez enzym nerkowy – 1-hydroksylazę 25-hydroksywitaminy D. Ketokonazol może hamować zarówno enzymy syntezy jak i reakcji katabolicznych wit. D. Zmniejszenie stężeń endogennej wit. D w surowicy obserwowano po podawaniu 300-1200 mg/dobę ketokonazolu zdrowym mężczyznom przez 1 tydz. Jednak nie przeprowadzono badań interakcji ketokonazolu z wit. D w badaniach in vivo.

Podczas ciąży i laktacji nie zaleca się stosowania preparatów o dużej mocy, należy stosować preparaty o mniejszej mocy. Niedobór wit. D jest szkodliwy dla matki i dziecka. Doświadczenia na zwierzętach wykazały, że duże dawki wit. D mają działanie teratogenne. Należy unikać przedawkowania wit. D w czasie ciąży, ponieważ długotrwała hiperkalcemia może prowadzić do opóźnienia fizycznego i psychicznego, nadzastawkowego zwężenia aorty oraz retinopatii u dziecka. W przypadku niedoboru wit. D, zalecana dawka zależy od krajowych wytycznych, jednak maks. dawka nie powinna przekraczać 4 000 IU/dobę. Nie zaleca się leczenia dużymi dawkami u kobiet w ciąży. Wit. D3 i jej metabolity przenikają do mleka kobiecego. Należy to wziąć pod uwagę, podając dodatkową wit. D dziecku. Nie zaleca się leczenia dużymi dawkami wit. D u kobiet karmiących piersią. Nie oczekuje się, by prawidłowe stężenia endogennej wit. D miały niepożądany wpływ na płodność.

Najpoważniejsze konsekwencje ostrego przedawkowania to hiperkalcemia spowodowana toksycznością wit. D. Objawy mogą obejmować nudności, wymioty, wielomocz, jadłowstręt, osłabienie, apatię, pragnienie i zaparcia. Przewlekłe przedawkowanie może prowadzić do zwapnienia naczyń i narządów w wyniku hiperkalcemii. Leczenie powinno obejmować całkowite zaprzestanie stosowania wit. D oraz nawodnienie.

Fultium-D3 - wskazania i zastosowanie

Fultium-D3 - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Jakie mleka modyfikowane i preparaty mlekozastępcze są dostępne w aptece?
Mówi się, że do życia człowieka niezbędny jest, chociażby tlen czy woda. A czego potrzebuje nowonarodzone dziecko? Na pewno mleka. I najlepiej jeśli jest to mleko od mamy. O tym, że mleko matki jest najlepszym pokarmem dla dziecka, który zapewnia optymalną liczbę składników pokarmowych, nie trzeba przekonywać nikogo. Jednak zdarza się, że część kobiet nie […]
Odra — dlaczego utraciliśmy odporność zbiorowiskową?
W ostatnich miesiącach nasza uwaga jest skupiona głównie na epidemii koronawirusa. Covid-19 zawładnął naszym życiem na wielu płaszczyznach, jednak nie możemy zapominać, że to nie jedyny wirus, który nam zagraża. Wirus odry przez długie lata nie stanowił dla nas niebezpieczeństwa ze względu na obowiązkowe szczepienia. Niestety — tzw. ruch antyszczepionkowy dopiął swego. Szerzenie nieprawdziwych informacji doprowadziło do sytuacji, gdy w 2019 roku liczba zachorowań na odrę była ponad 33 razy większa niż w 2015 roku. Jak do tego doszło?
Stan przedcukrzycowy — rozpoznanie i leczenie
Stan przedcukrzycowy występuje, gdy stężenie cukru na czczo przekracza normę, ale nie na tyle, aby rozpoznać cukrzycę. W tym wypadku lekarz zaleci badania w celu dalszej diagnostyki. Stanu przedcukrzycowego nie czuć, dlatego łatwo go pominąć lub zlekceważyć. Mimo to mogą wystąpić pierwsze powikłania, np. nadciśnienie tętnicze lub neuropatie cukrzycowe. Dlatego ważna jest regularna kontrola glikemii na czczo (glukometrem w warunkach domowych) i wczesna reakcja na podwyższone wyniki.
Wchłanianie minerałów z pożywienia, a stosowanie leków
Znajomość potencjalnych interakcji leków z pożywieniem jest bardzo pomocna w prowadzeniu skutecznej terapii pacjenta. Farmaceuta stojący za pierwszym stołem, widząc listę leków przyjmowanych przez chorego, jest w stanie uzupełnić zalecenia lekarskie i wskazać jakie pokarmy pacjent powinien wprowadzić do swojej diety, bądź z jakich warto tymczasowo zrezygnować. Jak pokarm może wpływać na losy leku w organizmie? Czy takie wzajemne oddziaływania mogą spowodować negatywne skutki?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x