fbpx

Eltroxin

Eltroxin - ulotka informacyjna dla pacjenta

Niedoczynność gruczołu tarczowego.

1 tabl. zawiera 50 µg lub 100 µg lewotyroksyny sodowej w przeliczeniu na substancję bezwodną.

Ogólne. Jeśli dawka produktu leczniczego jest zwiększana zbyt szybko, wówczas mogą wystąpić objawy, tj.: biegunka, nerwowość, przyspieszenie tętna, bezsenność, drżenie i czasami bóle dławicowe w przypadku wcześniej występującego bezbólowego niedokrwienia mięśnia sercowego. W takim przypadku dawkę należy zmniejszyć lub produkt leczniczy odstawić na 1-2 dni, a następnie rozpocząć stosowanie od małej dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badanie EKG, ponieważ zmiany w zapisie EKG wywoływane niedoczynnością tarczycy mogą być mylnie interpretowane jako niedokrwienie. Dorośli. Początkową dawkę wynoszącą 50-100 µg/dobę należy zwiększać w odstępach 4-6 tyg. o 50 µg do uzyskania klinicznych i biochemicznych cech eutyreozy. Zwykle wymaga to stosowania dawki 100-200 µg/dobę. Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z chorobą serca. U pacjentów powyżej 50 lat nie należy stosować dawki początkowej większej niż 50 µg/dobę. W przypadku występowania chorób serca należy stosować dawkę 50 µg co drugi dzień. Dawkę należy zwiększać o 50 µg co drugi dzień, najlepiej w odstępach 4- tyg. Dzieci i młodzież. U pacjentów z wrodzoną niedoczynnością tarczycy i młodzieńczym obrzękiem śluzowatym należy zastosować możliwie największą dawkę, która nie wywołuje działań toksycznych. Dawkę należy ustalać w oparciu o reakcję kliniczną, ocenę wzrostu dziecka i odpowiednie badania czynności tarczycy. Klinicznie najlepszym wskaźnikiem jest prawidłowe tętno oraz niewystępowanie biegunek lub zaparć. U dzieci z noworodkową niedoczynnością tarczycy w ich 1-szym rż. stężenia tyreotropiny mogą pozostawać zwiększone ze względu na zahamowanie osi podwzgórzowoprzysadkowej. U dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy odpowiednia dawka początkowa produktu leczniczego wynosi 50 µg co drugi dzień. Dawkę należy zwiększać o 50 µg co drugi dzień w odstępach 2-4 tyg. aż do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie. To samo odnosi się do przypadków młodzieńczego obrzęku śluzowatego, z tym, że dawka początkowa dla dzieci powyżej 1. rż. może wynosić 2,5-5 µg/kg mc./dobę. Aby określić dawkę produktu leczniczego, którą należy przepisać danemu pacjentowi, należy obliczoną dawkę dobową zaokrąglić do najbliższej wielokrotności 25 µg.

Tyroksyna (T4) jest naturalnym hormonem wytwarzanym przez gruczoł tarczowy i przekształcanym w tkankach obwodowych do bardziej aktywnego hormonu – trójjodotyroniny (T3). Nie są znane komórkowe mechanizmy kontrolujące przekształcanie T4 do T3. Hormony tarczycy są niezbędne dla prawidłowego wzrostu i rozwoju organizmu, szczególnie dla rozwoju układu nerwowego. Powodują zwiększenie spoczynkowej, podstawowej przemiany materii organizmu, mają pobudzający wpływ na serce, mięśnie szkieletowe, wątrobę i nerki. Hormony tarczycy zwiększają lipolizę i utylizację węglowodanów. 100 µg tyroksyny odpowiada aktywnością 20 – 30 µg liotyroniny/trójjodotyroniny lub 60 mg naturalnej tarczycy zgodnie z Farmakopeą Brytyjską.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Tyreotoksykoza. Zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego i ostre zapalenie całego serca.

Interakcje zmniejszające wchłanianie tyroksyny. Podawana jednocześnie z cholestyraminą zmniejsza absorpcję tyroksyny z przewodu pokarmowego. Inne leki mogą zmniejszać wchłanianie tyroksyny sodowej, co powoduje zwiększenie wymaganej dawki tyroksyny. Leki te obejmują związki: glinu, magnezu, wapnia, suplementy żelaza, leki wiążące kwasy żółciowe, żywice jonowymienne (tj.: sulfonian polistyrenu, sewelamer), sukralfat oraz inhibitory pompy protonowej. Mieszaniny zawierające soję oraz dieta o wysokiej zawartości włókien zmniejszają absorpcję tyroksyny. Interakcje wywierające wpływ na tyroksynę. Leki przeciwdrgawkowe jak karbamazepina i fenytoina nasilają metabolizm hormonów tarczycy i mogą wypierać je z wiązania z białkami osocza. Rozpoczęcie lub przerwanie leczenia lekami przeciwdrgawkowymi może wymagać zmiany dawkowania produktu leczniczego. Podczas leczenia amiodaronem stwierdzono jego złożony wpływ na czynność tarczycy, w tym konieczność zwiększenia dawek tyroksyny u pacjentów z niedoczynnością tarczycy. Leki hamujące (częściowo) przemianę obwodowej T4 w T3, tj.: propranolol, lit, jodek, doustne środki kontrastowe, propylotiouracyl i glikokortykoidy zmniejszają stężenie T3, a tym samym działanie terapeutyczne. U pacjentów z niedoczynnością tarczycy podczas leczenia niektórymi inhibitorami kinazy tyrozynowej (imatynibem lub sunitynibem) konieczne było zwiększenie dawek tyroksyny. Jednoczesne stosowanie sertraliny może zmniejszyć stężenie tyroksyny w surowicy (z towarzyszącym temu zwiększeniem stężeń TSH). Jednoczesne stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, podobnie jak wielu innych leków, w tym estrogenów, tamoksyfenu, klofibratu, metadonu i 5-fluorouracylu, może zwiększać stężenie globuliny wiążącej tyroksynę w osoczu, co prowadzi do konieczności zwiększenia dawek tyroksyny. Doniesienia wskazują, że niektóre inhibitory HMG-CoA (statyny), tj.: symwastatyna i lowastatyna mogą zwiększać zapotrzebowanie na hormony tarczycy u pacjentów przyjmujących tyroksynę. Nie wiadomo, czy zjawisko to występuje podczas stosowania wszystkich statyn. Podczas jednoczesnego stosowania statyn i tyroksyny konieczne może być dokładne monitorowanie czynności tarczycy i właściwe dostosowanie dawki tyroksyny. Podczas monitorowania pacjentów leczonych tyroksyną należy pamiętać, że wiele leków wpływa na wyniki testów czynności tarczycy. Interakcje wywierające wpływ na inne leki. Tyroksyna może zwiększyć zapotrzebowanie na insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe u pacjentów z cukrzycą. Zmniejszenie dawki tyroksyny może spowodować hipoglikemię, jeśli dawka insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych pozostanie niezmieniona. Tyroksyna nasila działanie leków przeciwzakrzepowych i może być konieczne zmniejszenie ich dawki w celu uniknięcia nadmiernej hipoprotrombinemii i krwawień. Tyroksyna może zwiększać stężenie fenytoiny. Podawanie jednoczesne z glikozydami nasercowymi może wymagać zmiany dawki tych ostatnich. Tyroksyna wzmacnia działanie leków sympatykomimetycznych. Tyroksyna nasila również wrażliwość receptorową na działanie katecholamin, co powoduje przyspieszoną reakcję na trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Interakcje wywierające wpływ na badania laboratoryjne. Niektóre leki, w tym androgeny i steroidy anaboliczne, mogą zmniejszać stężenie globuliny wiążącej tyroksynę w osoczu, co prowadzi do konieczności zmniejszenia dawek tyroksyny. Obserwowano fałszywie małe stężenia w osoczu przy jednoczesnym leczeniu przeciwzapalnym, np. w terapii fenylobutazonem lub ASA i tyroksyną. Podanie ASA razem z tyroksyną powoduje początkowo przemijające zwiększenie stężenia wolnego T4 w surowicy.

Lek może być stosowany w ciąży. Tyroksyna była przyjmowana przez wiele ciężarnych kobiet oraz kobiet w wieku rozrodczym bez jakichkolwiek zaburzeń w procesie rozrodczym. Natomiast nie leczona nadczynność lub niedoczynność tarczycy u matki może wpłynąć niekorzystnie na noworodka. Tyroksyna przenika do mleka kobiecego w małych stężeniach, które jednak mogą mieć wpływ na wynik badań przesiewowych przeprowadzanych w celu wykrycia wrodzonej niedoczynności tarczycy u noworodka.

Oprócz nasilenia działań niepożądanych mogą wystąpić takie objawy jak: pobudzenie, splątanie, drażliwość, nadmierna ruchliwość, ból głowy, pocenie się, rozszerzenie źrenic, przyspieszenie czynności serca, zaburzenia rytmu serca, zwiększenie częstości oddechów, gorączka, wzmożenie perystaltyki jelit, drgawki. Objawy kliniczne nadczynności tarczycy spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego mogą być opóźnione i wystąpić nawet po 5 dniach. Sporadycznie zgłaszano przełom tyreotoksyczny wskutek dużego lub przewlekłego przedawkowania leku, prowadzący do zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca oraz śpiączki. Celem leczenia jest przywrócenie klinicznych i biochemicznych wskaźników eutyreozy poprzez pominięcie lub zmniejszenie dawek tyroksyny oraz zastosowanie innych metod postępowania w zależności od stanu pacjenta. Leczenie jest objawowe. Przyspieszoną czynność serca u dorosłych kontroluje się podając propranolol w dawce 40 mg co 6 h, w razie wystąpienia innych objawów stosuje się diazepam i/lub chloropromazynę. Dalsze leczenie powinno być dostosowane do sytuacji klinicznej lub zgodne z lokalnymi wytycznymi leczenia zatruć, jeśli takie wytyczne istnieją.

Eltroxin - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Senolityki — czy zagwarantują nam wieczną młodość?
Zabiegi z zakresu medycyny estetycznej, mające na celu zachowanie młodego i zdrowego wyglądu, cieszą się obecnie wielką popularnością. Należy jednak pamiętać, że nie tylko zmarszczki są oznaką przemijającego czasu. Z upływem lat starzeją się także wewnętrzne struktury naszego organizmu, czego nie widać gołym okiem. Senolityki to grupa związków opóźniających proces starzenia — czy mogą nam zagwarantować wieczną młodość?
Analiza 5 popularnych leków na zaparcia dla seniorów
Zaparcia stanowią istotny problem szczególnie wśród osób starszych, gdzie mają one wieloczynnikową etiologię. Przy wyborze każdego z preparatów należy pamiętać o tym jak szybko chcemy uzyskać efekt przeczyszczający oraz stosować się do zaleceń stosowania każdego z produktów, ponieważ wraz z wiekiem i większą ilością przyjmowanych leków wzrasta ryzyko potencjalnych interakcji.
Metronidazol — dawkowanie i zastosowanie
Metronidazol należy do grupy chemioterapeutyków z grupy nitroimidazolu i jest stosowany jako lek przeciwbakteryjny od ponad 55 lat. Do mikroorganizmów wrażliwych na jego działanie zaliczają się drobnoustroje beztlenowe. To, co odróżnia go od innych antybiotyków to dodatkowe właściwości przeciwpasożytnicze.
Leki przeciwwymiotne dla dzieci
Wymioty to gwałtowne opróżnianie treści żołądkowej na zewnątrz. Mogą być powodowane przez różne mechanizmy patofizjologiczne, które prowadzą do aktywacji ośrodka wymiotnego znajdującego się w rdzeniu przedłużonym. Zazwyczaj źródłem bodźców jest przewód pokarmowy, ale również mogą pochodzić z układu moczowego, serca czy opłucnej. Wymioty i nudności są mało swoistymi objawami, ale bardzo często występującymi u dzieci. Powtarzające się wymioty mogą zwłaszcza a wieku niemowlęcym, szybko doprowadzić do znacznych zaburzeń wodno-elektrolitowych, których wyrównanie drogą doustną może być niemożliwe. Dlatego zawsze powinno się je traktować jako potencjalnie poważny objaw chorobowy i dążyć do szybkiego ustalenia przyczyny.
Jak zrobić zastrzyk z adrenaliny?
Praktycznie każdy widział w filmie, jak duszącemu się bohaterowi ktoś podaję zamaszystym ruchem zastrzyk i za chwilę bohater, jak gdyby nigdy nic, jest całkowicie zdrowy. W życiu może nie wygląda to aż tak spektakularnie, ale warto wiedzieć, co to jest adrenalina i jak podać ją w zastrzyku. Ta wiedza może uratować komuś kiedyś życie.
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x