fbpx

Betahistyna Bluefish

Betahistyna Bluefish - ulotka informacyjna dla pacjenta

Choroba Meniere’a charakteryzująca się triadą następujących, zasadniczych objawów: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (z nudnościami, wymiotami); utrata słuchu (zaburzenia słuchu); szumy uszne.

1 tabl. zawiera 16 mg lub 24 mg betahistyny dichlorowodorku.

Zalecana dawka początkowa wynosi od 24 mg betahistyny/dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Jeśli ta dawka jest niewystarczająca, można ją zwiększyć do maks. dawki dobowej, wynoszącej 48 mg betahistyny. Dorośli i osoby w podeszłym wieku. Dawka 16 mg. 1,5 tabl. 2x/dobę (rano i wieczorem) lub 1-1,5 tabl. 3x/dobę (rano, w południe i wieczorem) produktu leczniczego (co odpowiada 24-48 mg betahistyny dichlorowodorku). Dla mniejszej dawki dostępny jest także produkt leczniczy o mocy 8 mg, a dla dawki większej, produkt leczniczy o mocy 24 mg. Dawka 24 mg. 05,-1 tabl. 2x/dobę (rano i wieczorem) produktu leczniczego (co odpowiada 24-48 mg betahistyny dichlorowodorku). Dla mniejszych dawek dostępny jest także produkt leczniczy o mocy 8 mg i 16 mg. Dzieci i młodzież. Produkt nie jest wskazany do stosowania u dzieci poniżej 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej pacjentów. Osoby w podeszłym wieku. Chociaż dane z badań klinicznych są ograniczone, doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu wskazują, że nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek. Brak dostępnych specyficznych badań klinicznych w grupie pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ale doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu wskazują, że nie ma konieczności zmiany dawkowania w tej grupie pacjentów. Zaburzenia czynności wątroby. Brak dostępnych specyficznych badań klinicznych w tej grupie pacjentów, ale doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu wskazują, że nie ma konieczności zmiany dawkowania u osób w podeszłym wieku. Czas trwania leczenia. Poprawę można zaobserwować czasami po kilku tyg. leczenia. Najlepsze wyniki terapeutyczne uzyskuje się niekiedy po kilku m-cach leczenia. Istnieją przesłanki, że leczenie choroby od samego jej początku zapobiega progresji choroby i/lub utracie słuchu w późniejszych etapach choroby.

Mechanizm działania działania betahistyny jest wyjaśniony tylko częściowo. Istnieje kilka prawdopodobnych hipotez potwierdzonych danymi z badań na zwierzętach i ludziach. Betahistyna wpływa na układ histaminowy: betahistyna działa zarówno, jako częściowy agonista receptora histaminowego H1 jak i antagonista receptora histaminowego H3 również w tkance nerwowej oraz wykazuje nieistotny wpływ na aktywność receptora H2. Betahistyna zwiększa obrót i uwalnianie histaminy poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów H3 i ich regulację „w dół”. Betahistyna może zwiększać przepływ krwi w okolicy ślimaka, jak również w całym mózgu: badania farmakologiczne na zwierzętach wykazały poprawę krążenia krwi w prążku naczyniowym ucha wewnętrznego, prawdopodobnie wskutek relaksacji zwieraczy przedwłośniczkowych w mikrokrążeniu ucha wewnętrznego. Betahistyna wykazywała również zwiększenie przepływu krwi w mózgu u ludzi. Betahistyna ułatwia kompensację przedsionkową: betahistyna przyspiesza powrót prawidłowej funkcji przedsionka po jednostronnym przecięciu nerwu u zwierząt, poprzez pobudzanie i ułatwianie ośrodkowej kompensacji przedsionkowej. Efekt ten charakteryzujący się wzmożeniem obrotu i uwalniania histaminy zachodzi pod wpływem działania antagonistycznego na receptor H3. Czas powrotu do zdrowia po przecięciu nerwu przedsionkowego u ludzi był również krótszy w trakcie leczenia betahistyną. Betahistyna zmienia generowanie impulsów w jądrach przedsionkowych: stwierdzono, że betahistyna ma również zależne od dawki działanie hamujące na generowanie impulsów iglicowych przez neurony jąder przedsionkowych bocznego i przyśrodkowego.

Nadwrażliwość na substancję czynną, betahistyny dichlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Guz chromochłonny nadnerczy.

Nie wykonano żadnych badań in vivo dotyczących interakcji. W oparciu o badania in vitro, nie przewiduje się zahamowania in vivo enzymów cytochromu P450. Dane z badań in vitro wskazują na hamowanie metabolizmu betahistyny przez inhibitory MAO, w tym podtyp MAO B (np. selegilina). Zaleca się ostrożność w czasie równoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów MAO (w tym selektywnych MAO-B). Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy, interakcje betahistyny z lekami antyhistaminowymi mogą teoretycznie wpływać na skuteczność jednego z nich.

Brak dostatecznych danych dotyczących stosowania betahistyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające. Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Betahistyny nie należy stosować u kobiet w ciąży, jeżeli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie wiadomo czy betahistyna przenika do mleka kobiet karmiących. Brak badań u zwierząt dotyczących przenikania betahistyny do mleka. Należy ocenić potencjalne korzyści dla kobiety karmiącej i ryzyko dla dziecka.

Istnieją doniesienia o kilku przypadkach przedawkowania produktu leczniczego. U niektórych pacjentów obserwowano łagodne lub umiarkowane objawy przedawkowania po dawkach do 640 mg (np. nudności, senność, bóle brzucha). Poważniejsze objawy (np. drgawki, powikłania płucne lub sercowe) obserwowano w przypadku zamierzonego przedawkowania betahistyny, zwłaszcza w połączeniu z przedawkowaniem innych leków. W przypadku przedawkowania produktu leczniczego zaleca się rutynowe postępowanie podtrzymujące.

Betahistyna Bluefish - wskazania i zastosowanie

Betahistyna Bluefish - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Zatrucie sinicami — jak się objawia? Czy jest groźne?
Sinice to jednokomórkowe organizmy żyjące w zbiornikach wodnych. Nie są wymagające — do życia wystarczy im ciepła woda i zawarte w niej składniki organiczne, dlatego tak łatwo może dojść do ich nadmiernego namnożenia się. Wypicie nawet niewielkiej ilości wody z sinicami prowadzi do zatrucia. Czym się ono objawia? Czy jest groźne?
Szczepienie przeciwko meningokokom — dlaczego warto?
Szczepienie przeciwko meningokokom w Polsce jest nieobowiązkowe, a tym samym płatne. Mimo to coraz więcej rodziców decyduje się zaszczepić swoje dziecko, a liczne kampanie informacyjne w mediach zachęcają do tego. Warto więc wiedzieć czym są meningokoki, dlaczego są niebezpieczne oraz co można robić, aby się przed nimi ochronić.
Kwas salicylowy – działanie, zastosowanie i preparaty
Kwas salicylowy, zaliczany do niesteroidowych leków przeciwzapalnych, jest jednym z najstarszych związków chemicznych należących do tej grupy. Początkowo pozyskiwano go z surowców roślinnych (kory wierzby Salix), obecnie zaś otrzymuje się go za pomocą metod syntetycznych. Pomimo długoletniej obecności kwasu salicylowego w medycynie, wciąż jest on cenionym składnikiem wielu leków – zarówno gotowych, jak i recepturowych.
Champix wycofany z obrotu
Główny Inspektor Farmaceutyczny 28 września 2021 roku wycofał z obrotu na terenie polski lek Champix. Lek ten stosowany jest w celu odzwyczajenia się od palenia papierosów.
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x