fbpx

Axoprofen Forte

Axoprofen Forte - ulotka informacyjna dla pacjenta

Gorączka różnego pochodzenia (także w przebiegu zakażeń wirusowych, w przebiegu odczynu poszczepiennego). Bóle różnego pochodzenia o nasileniu słabym do umiarkowanego: bóle głowy, gardła i mięśni np. w przebiegu zakażeń wirusowych; bóle mięśni, stawów i kości, na skutek urazów narządu ruchu (nadwyrężenia, skręcenia); bóle na skutek urazów tkanek miękkich, bóle pooperacyjne; bóle na skutek ząbkowania, bóle zębów, bóle po zabiegach stomatologicznych; bóle głowy (włącznie z migreną); bóle uszu występujące w stanach zapalnych ucha środkowego.

1 ml zawiesiny doustnej zawiera 40 mg ibuprofenu.

Produkt leczniczy przeznaczony do doraźnego stosowania. Bez konsultacji z lekarzem nie stosować dłużej niż 3 dni. Nie należy stosować większej dawki produktu leczniczego niż zalecana. Działania niepożądane można ograniczyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres konieczny do złagodzenia objawów. Dawkowanie może się różnić w zależności wieku pacjenta i problemu klinicznego. Każde 5 ml zawiesiny doustnej zawiera 200 mg ibuprofenu. Produkt leczniczy nie zawiera cukru, dlatego może być stosowany przez pacjentów chorych na cukrzycę. Dzieci i młodzież. Produkt leczniczy nie jest zalecany do podawania dzieciom w wieku poniżej 3 m-cy lub o mc. poniżej 5 kg, z powodu braku wystarczających danych dotyczących stosowania w tej grupie wiekowej. Zalecana dawka dobowa produktu leczniczego wynosi 20-30 mg/kg mc., podawana w 3 lub 4 podzielonych dawkach. Pomiędzy kolejnymi dawkami należy zachować co najmniej 6 h przerwy. Niemowlęta w wieku 3-6 m-cy (mc. powyżej 5 kg): 1,25 ml (50 mg ibuprofenu) – 3x/dobę. Niemowlęta w wieku 6-12 m-cy (mc. 7-9 kg): 1,25 ml (50 mg ibuprofenu) – 3-4x/dobę. Dzieci w wieku 1-3 lat (mc. 10-15 kg): 2,5 ml (100 mg ibuprofenu) – 3x/dobę. Dzieci w wieku 4-6 lat (mc. 16-20 kg): 3,75 ml (150 mg ibuprofenu) – 3x/dobę. Dzieci w wieku 7-9 lat (mc. 21-29 kg): 5 ml (200 mg ibuprofenu) – 3x/dobę. Dzieci w wieku 10-12 lat (mc. 30-40 kg): 7,5 ml (300 mg ibuprofenu) – 3x/dobę. Dzieci w wieku powyżej 12 lat (mc. powyżej 40 kg): 7,5 ml (300 mg ibuprofenu) – 3-4x/dobę. W przypadku dzieci w wieku 3-6 m-cy, należy zasięgnąć porady lekarza, jeśli objawy nasilają się lub jeśli nie ustępują po 24 h. W przypadku dzieci w wieku powyżej 6 m-cy, należy zasięgnąć porady lekarza, jeśli podawanie produktu leczniczego jest konieczne przez więcej niż 3 dni lub jeśli objawy ulegają nasileniu. Dzieciom w wieku poniżej 6 m-cy można podawać produkt leczniczy tylko po konsultacji lekarskiej. Dorośli: w przypadku pacjentów dorosłych zaleca się stosowanie innych postaci farmaceutycznych ibuprofenu w dawce 200 mg, 400 mg lub 600 mg. Jednakże w przypadku istniejącego problemu połykania, produkt leczniczy w postaci zawiesiny może być podawany 4x/dobę po 7,5 ml (300 mg). W przypadku pacjentów dorosłych i młodzieży maks. zalecana dawka to 1200 mg/dobę. Jeżeli konieczne jest stosowanie produktu leczniczego dłużej niż 3 dni w przypadku konieczności obniżania gorączki lub dłużej niż 4 dni w przypadku leczenia bólu, lub stan pacjenta się pogorszy należy skonsultować się z lekarzem. Pacjenci w podeszłym wieku. Nie ma potrzeby dostosowania dawkowania, poza przypadkami niewydolności nerek lub wątroby. W takim przypadku dawka powinna zostać ustalona indywidualnie. Niewydolność nerek. Należy zachować ostrożność, jeżeli produkt leczniczy stosuje się u pacjentów z niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę produktu leczniczego. Nie należy stosować ibuprofenu u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek. Niewydolność wątroby. Nie należy stosować ibuprofenu u pacjentów z ostrą niewydolnością wątroby.

Ibuprofen jest pochodną kwasu propionowego, wykazującą skuteczność poprzez zahamowanie syntezy prostaglandyn. Ibuprofen zmniejsza ból wywołany stanem zapalnym, obrzęk i gorączkę. Dodatkowo odwracalnie hamuje agregację płytek krwi. Wykazano, że działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe ibuprofenu rozpoczyna się w ciągu 30 minut od przyjęcia produktu leczniczego. Dane doświadczalne wskazują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie małych dawek ASA polegające na hamowaniu agregacji płytek krwi, gdy leki te są podawane jednocześnie. Niektóre badania farmakodynamiczne wykazały, że po podaniu pojedynczej dawki ibuprofenu (400 mg) w ciągu 8 h przed podaniem dawki ASA o natychmiastowym uwalnianiu (81 mg), lub 30 minut po jej podaniu, występuje osłabienie wpływu ASA na powstawanie tromboksanu lub agregację płytek. Pomimo braku pewności, czy dane te można ekstrapolować do sytuacji klinicznych, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może ograniczać działanie kardioprotekcyjne małych dawek ASA. Uważa się, że sporadyczne przyjmowanie ibuprofenu nie ma istotnego znaczenia klinicznego.

Nadwrażliwość na ibuprofen lub którąkolwiek substancję pomocniczą oraz na NLPZ. Występujące kiedykolwiek w wywiadzie: astma oskrzelowa, zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy lub skurcz oskrzeli po zastosowaniu ASA lub innych NLPZ. Zaburzenia krzepnięcia (ibuprofen może przedłużyć czas krwawienia). Choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy (czynna lub nawracająca) w wywiadzie, lub nawracające krwawienia z przewodu pokarmowego (zdefiniowane jako dwa lub więcej epizodów owrzodzenia lub krwawienia). Krwawienie z przewodu pokarmowego i perforacja związane z wcześniejszym leczeniem NLPZ. Czynne krwawienie oraz zaburzenia wytwarzania krwi o nieustalonym pochodzeniu (takie jak małopłytkowość). Ciężka niewydolność serca (klasa IV wg NYHA). Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność nerek (ClCr poniżej 30 ml/min). III trymestr ciąży. Pacjenci odwodnieni. Dzieci w wieku poniżej 3 m-cy. Skaza krwotoczna.

Należy zachować ostrożność, stosując ibuprofen (podobnie jak inne NLPZ) jednocześnie z następującymi substancjami czynnymi. Jednoczesne stosowanie dwóch lub większej liczby NLPZ może prowadzić do zwiększonego ryzyka owrzodzeń przewodu pokarmowego lub krwawienia z przewodu pokarmowego z powodu działania synergicznego tych leków. Dlatego też, należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NLPZ. Jednoczesne stosowanie ASA i ibuprofenu nie jest zalecane ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych. Dane doświadczalne wskazują, że ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie małych dawek ASA polegające na hamowaniu agregacji płytek krwi, gdy te produkty lecznicze są podawane jednocześnie. Pomimo braku pewności, czy dane te można ekstrapolować do sytuacji klinicznych, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może ograniczać działanie kardioprotekcyjne małych dawek ASA. Uważa się, że sporadyczne przyjmowanie ibuprofenu nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego z digoksyną lub fenytoiną może prowadzić do zwiększenia stężenia tych substancji w surowicy. NLPZ mogą osłabiać wpływ leków moczopędnych oraz innych leków hipotensyjnych. U części pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniem czynności nerek) jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ang. ACE), β-adrenolityków czy antagonistów receptora angiotensyny II, a także leków hamujących cyklooksygenazę, może prowadzić do dalszego pogorszenia czynności nerek z ostrą niewydolnością nerek włącznie, która zwykle jest jednak przemijająca. Dlatego też, wymienione skojarzenia należy stosować z zachowaniem ostrożności, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a po rozpoczęciu leczenia skojarzonego należy rozważyć regularne monitorowanie parametrów czynnościowych nerek. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może prowadzić do hiperkaliemii. Leki z grupy NLPZ mogą nasilać niewydolność serca i obniżać wskaźnika przesączania kłębuszkowego oraz zwiększać stężenia glikozydów w osoczu. Jednoczesne stosowanie prowadzi do zwiększonego ryzyka owrzodzenia przewodu pokarmowego lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): jednoczesne stosowanie prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego. NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna. NLPZ mogą prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu i zwiększenia jego toksyczności. Należy unikać podawania dużych dawek metotreksatu. Podczas jednoczesnego stosowania metotreksatu należy monitorować czynność nerek. NLPZ mogą powodować zwiększenie stężenia litu w osoczu. Dlatego zaleca się kontrolę litu w surowicy. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy z powodu potencjalnego działania addytywnego. W badaniach klinicznych wykazano interakcje między NLPZ i lekami hipoglikemizującymi (pochodnymi sulfonylomocznika). W przypadku jednoczesnego ich stosowania zaleca się prewencyjnie oznaczanie stężenia glukozy we krwi. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z zydowudyną może zwiększać ryzyko wysięków do stawów i powstawania siniaków u pacjentów z pozytywnym wynikiem testu na HIV i hemofilią. W przypadku jednoczesnego stosowania cyklosporyny i niektórych NLPZ występuje ryzyko zwiększenia nefrotoksycznego działania cyklosporyny. Możliwości wystąpienia takiego działania w przypadku skojarzonego stosowania cyklosporyny i ibuprofenu nie można wykluczyć. Ryzyko nefrotoksyczności wzrasta, jeśli takrolimus jest podawany jednocześnie z ibuprofenem. Nie należy stosować NLPZ w okresie 8-12 dni po podaniu mifeprystonu, ponieważ mogą one osłabiać działanie mifeprystonu. Produkty lecznicze zawierające probenecyd lub sulfinpirazon mogą opóźniać wydalanie ibuprofenu. Ginkgo biloba: może zwiększać ryzyko krwawienia. Badania doświadczalne wskazują, iż ibuprofen przeciwdziała zwiększonemu wydalaniu sodu powodowanemu przez kaptopryl. Jednoczesne stosowanie cholestyraminy i ibuprofenu powoduje przedłużoną i zmniejszoną (25%) absorpcję ibuprofenu. Ibuprofen należy podawać z co najmniej godzinną przerwą. Ibuprofen zwiększa działanie toksyczne baklofenu. Rytonawir: może zwiększać stężenie NLPZ w osoczu. NLPZ mogą powodować spowolnienie wydalania aminoglikozydów i przez to zwiększać ich działanie toksyczne. Z danych uzyskanych w badaniach na zwierzętach wynika, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków z grupy chinolonów. Pacjenci przyjmujący NLPZ i chinolony mogą być narażeni na zwiększone ryzyko drgawek. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu i inhibitorów CYP2C9 może zwiększać ekspozycję organizmu na ibuprofen (substrat CYP2C9). W badaniu z zastosowaniem worykonazolu i flukonazolu (inhibitory CYP2C9) stwierdzono zwiększenie ekspozycji na S(+)ibuprofen o około 80-100%. W przypadku jednoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP2C9 należy rozważyć zmniejszenie dawki ibuprofenu, szczególnie jeśli ibuprofen w dużych dawkach jest podawany jednocześnie z worykonazolem lub flukonazolem.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może wpływać niekorzystnie na przebieg ciąży i/lub rozwój zarodka lub płodu. Dane z badań epidemiologicznych wskazują zwiększone ryzyko poronienia, wystąpienia wad rozwojowych serca i przewodu pokarmowego u płodu podczas stosowania terapii inhibitorami syntezy prostaglandyn we wczesnym okresie ciąży. Ryzyko bezwzględne wystąpienia wad układu sercowo-naczyniowego wzrastało z mniej niż 1% do około 1,5%. Wydaje się, że ryzyko to wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia. U zwierząt, podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn powoduje utratę ciąży w trakcie fazy przedimplantacyjnej oraz poimplantacyjnej zarodka oraz śmiertelność zarodkowo-płodową. Ponadto podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy płodu wiązało się ze zwiększoną częstością występowania różnych wad rozwojowych, z wadami układu krążenia włącznie. Produkt leczniczy nie powinien być podawany podczas I i II trymestru ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli produkt leczniczy ma być podany kobiecie planującej ciążę lub kobiecie w I lub II trymestrze ciąży należy zastosować najmniejszą możliwą skuteczną dawkę oraz najkrótszy możliwy okres stosowania produktu leczniczego. Podczas III trymestru ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą narażać płód na wystąpienie: działania toksycznego na układ krążenia i płuca (wraz z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym) zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek i małowodzia. Natomiast u matki i płodu w końcowym okresie ciąży na wystąpienie: wydłużonego czasu krwawienia, działania antyagregacyjnego, które może wystąpić już po zastosowaniu nawet bardzo małych dawek hamowania skurczów macicy prowadzącego do opóźnienia lub wydłużenia akcji porodowej. W związku z tym produkt leczniczy jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży. W ograniczonej ilości badań, wykazano, że ibuprofen przenika do mleka matki w bardzo niewielkim stężeniu i wydaje się, że w krótkim okresie podawania produkt nie wywiera niekorzystnego działania na dziecko karmione piersią. Dostępne dane wskazują, że leki hamujące cyklooksygenazę/syntezę prostaglandyn, mogą powodować zaburzenie płodności kobiet poprzez wpływ na owulację. Działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia.

U dzieci jednokrotne przyjęcie dawki powyżej 400 mg/kg mc. może spowodować objawy przedawkowania. U dorosłych dokładna dawka mogąca spowodować takie objawy nie jest precyzyjnie określona. Okres półtrwania podczas przedawkowania wynosi 1,5-3 h. U większości pacjentów przyjmujących klinicznie znaczące dawki NLPZ mogą wystąpić: nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu lub rzadziej biegunka. Mogą także wystąpić: szumy uszne, ból głowy i krwawienie z żołądka lub jelit. Ciężkie zatrucie wpływa na OUN i objawia się sennością, a bardzo rzadko także pobudzeniem i dezorientacją lub śpiączką. Bardzo rzadko mogą wystąpić napady drgawkowe. W ciężkim zatruciu może wystąpić kwasica metaboliczna, a czas protrombinowy/INR może być zwiększony. Mogą wystąpić: ostra niewydolność nerek lub uszkodzenie wątroby. U pacjentów z astmą może wystąpić zaostrzenie objawów astmy. Nie ma swoistego antidotum. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące. Lekarz może zlecić płukanie żołądka. Należy monitorować czynność serca i kontrolować objawy czynności życiowych, o ile są stabilne. Należy rozważyć podanie doustnie węgla aktywowanego w ciągu 1 h od przedawkowania. W przypadku wystąpienia częstych lub przedłużających się napadów drgawkowych, należy podać dożylnie diazepam lub lorazepam. W przypadku pacjentów z astmą należy podać leki rozszerzające oskrzela.

Axoprofen Forte - zamienniki

Artykuły warte przeczytania #leki.pl

Alergiczny nieżyt nosa — jak sobie z nim radzić?
Alergiczny nieżyt nosa to najczęściej występująca choroba alergiczna — dotyczy aż 10-25% populacji. Niestety większość chorych jest nieprawidłowo diagnozowana, w związku z czym ich terapia jest błędna i nieskuteczna. Prawidłowe leczenie alergicznego nieżytu nosa uzależnione jest od jego postaci oraz stopnia nasilenia objawów. Jak należy postępować w przypadku alergicznego nieżytu nosa? Jakie leki warto stosować?
Jakie choroby mogą przenosić kleszcze?
Kleszcze atakują po cichu i bezboleśnie, są niewidoczne i trudno je wykryć. Dlatego warto się odpowiednio przygotować przed wyjściem do lasu lub innego miejsca, gdzie można je spotkać. Efekt takiego spotkania może być bardzo bolesny i trudno odwracalny. Co więcej, może być niewidoczny przez miesiące czy nawet lata i czasami trudno potem powiązać objawy z tym zdarzeniem. Samo ugryzieniu przez kleszcza nie jest tak groźne, jak choroby, które mogą być za jego pomocą przeniesione. Jakie choroby są najgroźniejsze? Jak je zdiagnozować?
Antybiotyki w ciąży — czy są bezpieczne?
Farmakoterapia u kobiet ciężarnych często bywa nieunikniona. Jeśli przyszła mama przed ciążą cierpiała na różnego rodzaju choroby przewlekłe, konieczne jest dostosowanie terapii do nowych okoliczności i kontynuowanie jej. Dodatkowo w tym wyjątkowym czasie mogą pojawić się inne stany chorobowe, które również będą wymagały leczenia. Wdrażaniu określonej terapii u tej grupy pacjentek musi towarzyszyć szczególna ostrożność, której fundament powinna stanowić znajomość profili bezpieczeństwa poszczególnych leków. Czy w trakcie ciąży można stosować antybiotyki? Które z nich są bezpieczne, zarówno dla matki, jak i dziecka?
Naszą misją jest przedstawienie pacjentom oraz specjalistom ochrony zdrowia pełnej, rzetelnej wiedzy o lekach i ich zastosowaniu. Wierzymy, że przyczynimy się tym do zwiększenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Serwis leki.pl jest prowadzony przez Fundację Healthcare Professionals.
Fundacja NIE jest powiązana z żadnym producentem czy dystrybutorem leków. Ewentualne finansowanie, które otrzymujemy od firm farmaceutycznych związane jest z prowadzoną w ich imieniu reklamą, która jako taka jest jednoznacznie oznaczona.

Serwis leki.pl NIE jest apteką (w tym internetową) i nie prowadzi bezpośrednio sprzedaży leków, suplementów diety i wyrobów medycznych. Jeśli chcesz kupić leki on-line zapoznaj się z naszym artykułem nt. Jak bezpiecznie kupować leki w internecie?
0
A jaka jest Twoja opinia? Dodaj komentarzx
()
x